Λόγος εἰς τὰ ΠΑΘΗ καὶ τὴν ΣΤΑΥΡΩΣΙΝ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτήρος ἡμῶν ΧΡΙΣΤΟΥ, ἐκ τοῦ «Νέου Θησαυροῦ» Γεωργίου Σουγδουρῆ.

Ὄντως, ὡς λέγουσι καὶ οἱ Προφῆται Δαβὶδ καὶ Ἡσαΐας, ὁ μὲν εἰς τὸν ἑκατοστὸν τριακοστὸν τέταρτον Ψαλμόν, ὁ δὲ εἰς τὸ ἕκτον κεφάλαιον «ὀφθαλμοὺς εἶχον καὶ οὐκ ἔβλεπον· ὦτα εἶχον καὶ οὐκ ἤκουον» (Ψαλμ. ρλδ’ 16-17, Ἡσαΐας ϛ’ 10). Διότι ἐπαχύνθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία. Καὶ διατί ἀνεστήθησαν οἱ νεκροί; Διότι προεσήμαινον τὴν ἀνάστασιν τῶν ἐν ᾅδη κατεχομένων ψυχῶν, ἅμα δὲ καὶ διὰ νὰ πληρωθῇ καὶ ἡ προφητεία τοῦ Ἡσαΐου λέγοντος ἐν τῷ εἰκοστῷ ἕκτῳ κεφαλαίῳ· «Ἀναστήσονται οἱ νεκροὶ καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις καὶ εὐφρανθήσονται οἱ ἐν τῇ γῇ» (Ἡσαΐας κϛ’ 19), τουτέστιν οἱ Ἀπόστολοι· ηὐφράνθησαν δέ, διότι εἶδον τὸν Χριστὸν ἀναστάντα.

«Καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ, εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν, καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς» (Ματθ. κζ’ 53).

Βλέπεις ὅτι καθαρῶς λέγει «Καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετὰ τὴν ἔγερσιν Αὐτοῦ»; Δηλαδὴ μετὰ τὴν ἔγερσιν τοῦ Χριστοῦ, πολλοὶ τῶν κεκοιμημένων Ἁγίων ἀνέστησαν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἁγίαν Πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν εἰς πολλούς. Τοῦτο δὲ καὶ ὁ Προφήτης Ὠσηὲ προεφήτευσεν, καθὼς βλέπομεν ἐν τῷ ἕκτῳ κεφαλαίῳ τῆς προφητείας αὐτοῦ, ὅπου λέγει· «Ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἐξαναστησόμεθα καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ γνωσόμεθα διώξωμεν τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον» (Ὠσηὲ ϛ’ 2-3). Διατί δὲ οἱ ἀναστηθέντες Ἅγιοι εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἁγίαν Πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν εἰς πολλούς; Διὰ νὰ μὴ νομισθῇ, ὅτι κατὰ φαντασίαν ἀνέστησαν. Τί δὲ ἐγένοντο μετὰ ταῦτα; Πάλιν ἀπέθανον, ὡς λέγει ὁ Βουλγαρίας Θεοφύλακτος. Λέγουσι δέ, ὅτι καὶ ὁ Δίκαιος Ἰὼβ ἀνέστη τότε μετὰ τῶν ἄλλων Ἁγίων, καθὼς τὸ μαρτυρεῖ ἡ Βίβλος αὐτοῦ, λέγουσα ἐν τῷ τέλει· «Γέγραπται δὲ αὐτὸν πάλιν ἀναστήσεσθαι μεθ’ ὧν ὁ Κύριος ἀνίστησιν» (Ἰὼβ μβ’ 18).

«Ὁ δὲ ἑκατόνταρχος καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ τηροῦντες τὸν Ἰησοῦν, ἰδόντες τὸν σεισμὸν καὶ τὰ γενόμενα, ἐφοβήθησαν σφόδρα, λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱὸς ἦν οὗτος» (Ματθ. κζ’ 54).

Τὸν καιρόν, κατὰ τὸν ὁποῖον ἔπασχε ταῦτα ὁ Χριστὸς ὑπὸ τῶν παρανόμων Ἰουδαίων, ἦτο ἑκατόνταρχος, ἤτοι πρῶτος ἐπάνω εἰς ἑκατὸν στρατιώτας, ὁ Ἅγιος Λογγῖνος, ὅστις μετὰ ταῦτα πιστεύσας ἐμαρτύρησεν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ, ἑορτάζεται δὲ κατὰ τὴν δεκάτην ἕκτην τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου [7]. Οὗτος λοιπόν, κατὰ προσταγὴν τοῦ Πιλάτου, παρίστατο εἰς τὴν Σταύρωσιν μετὰ τῶν στρατιωτῶν αὐτοῦ.


Ὑποσημειώσεις

[1] Θευδᾶς· ἡγέτης Ἰουδαϊκῆς ἐπαναστατικῆς κινήσεως συνισταμένης ἐκ τετρακοσίων ἀνδρῶν, ἥτις ἐθεώρει τοῦτον ὡς Μεσσίαν. Ὁ Θευδᾶς ἐξετελέσθη ὡς στασιαστὴς ὑπὸ τῶν Ρωμαίων, χρόνον τινὰ ἐνωρίτερον τοῦ Χριστοῦ. Τοῦτον ἀναφέρει ὁ θεῖος Λουκᾶς ἐν ταῖς Πράξεσι (εʹ 36).
[2] Ἡ νῆσος Ποντία ἰταλιστὶ ὀνομάζεται Πόντζια.
[3] Κατὰ τὸν ἀείμνηστον Ἰωὴλ Γιαννακόπουλον («Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη», τόμ. Αʹ σελ. 31), μονὰς τῶν ἑβραϊκῶν ἀργυρῶν νομισμάτων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἶναι τὸ τάλαντον, βάρους 34,5 κιλῶν, ὅπερ ὑποδιαιρεῖται εἰς 60 μνᾶς, βάρους 575 γραμμαρίων ἑκάστη.
[4] Βλέπε ἐν τόμῳ Ιʹ τοῦ ἡμετέρου «Μεγάλου Συναξαριστοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας».
[5] Σ.τ.Ε. Ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ παρὸν ἐρώτημα συνεγράφη ἐξ ἀρχῆς ὑπὸ τῆς ὁμάδος τῶν ἐπιμελητῶν τῆς παρούσης ἐκδόσεως, πρὸς ὀρθοτέραν καὶ ἐπιστημονικῶς πληρεστέραν ἐνημέρωσιν τοῦ φιλομαθοῦς ἀναγνωστικοῦ κοινοῦ.
[6] Περὶ τῆς χρήσης τῶν Ἀραμαϊκῶν ὡς καθομιλουμένην γλῶσσαν, ὑπενθυμίζομεν τὰς ἐν τῇ Καινῇ Διαθήκῃ ἀπαντώσας λέξεις καὶ φράσεις· ρακὰ (Ματθ. εʹ 41), μαμωνᾶς (Ματθ. ϛʹ 24), Γολγοθᾶ (Ματθ. κζʹ 33), Ἠλί, Ἠλί, λαμὰ σαβαχθανὶ (Ματθ. κζʹ 46), ταλιθὰ κούμι (Μάρκ. εʹ 41), ἐφφαθὰ (Μάρκ. ζʹ 34), ἀββᾶ (Μάρκ. ιδʹ 36), Βηθσαϊδὰ (Ἰωάν. εʹ 2), Γαββαθᾶ (Ἰωάν. ιθʹ 13), Ἀκελδαμὰ (Πραξ. αʹ 19), μαρὰν ἀθὰ (Αʹ Κορ. ιϛʹ 22), Ἀρμαγεδὼν (Ἀποκ. ιʹ 16).
[7] Περὶ τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Λογγίνου τοῦ Ἑκατοντάρχου βλέπε ἐν τόμῳ Ιʹ τοῦ ἡμετέρου «Μεγάλου Συναξαριστοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», τῇ ιϛʹ (16ῃ) τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου.
[8] Βλέπε περὶ τῆς Ἁγίας ταύτης ἐν τόμῳ Ζʹ τοῦ ἡμετέρου «Μεγάλου Συναξαριστοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», τῇ κβʹ (22ᾳ) τοῦ μηνὸς Ἰουλίου.