Αὐτοὶ ὑπολογίζουν, ὅτι θέλω θανατωθῆ, καὶ ὅτι δὲν θέλω ἀναστῆ τριήμερος, πρὸς ἔλεγχον τῆς μιαιφονίας αὐτῶν· ἀλλ’ ἐγὼ ἀνιστάμενος μετὰ δόξης, θέλω ἀνταποδώσει τὸ ἀνταπόδομα αὐτῶν εἰς αὐτούς, διότι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐννοήσωσι τὴν ἐμὴν συγκατάβασιν· διὸ καὶ δὲν γνωρίζουν τί κάμνουν.
Φρίξωμεν, ἀδελφοί μου Χριστιανοί, ἐννοῦντες τὴν ἄφατον μακροθυμίαν τοῦ Κυρίου. Ὁ Χριστὸς ὑπὲρ τῶν ὑβριστῶν, ὑπὲρ τῶν φονευτῶν, ὑπὲρ ἐκείνων, οἵτινες ἦσαν ἄξιοι νὰ πάθουν πάντα τὰ κακά, εὔχεται εἰς τὸν Πατέρα λέγων· «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς»· καὶ ἡμεῖς, διὰ μικρὸν σφάλμα τοῦ ὁμοπίστου μας Χριστιανοῦ, κρατοῦμεν ἔχθραν πολυχρόνιον. Θαυμάζω πῶς δὲν παθαίνομεν ὅσα ἔπρεπε νὰ πάθουν ἐκεῖνοι, μᾶλλον δὲ καὶ περισσότερα. Διότι ἐκεῖνοι μὲν ἀγνοοῦντες ἐποίουν ταῦτα, ἡμεῖς δὲ μετὰ τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ Χριστοῦ· καὶ ἔχοντες ταῦτα καὶ Αὐτὸν τὸν ἴδιον παράδειγμα, ὁ ὁποῖος λοιδορούμενος δὲν ἀντελοιδόρει, πάσχων δὲν ἠπείλει, κατὰ τὸν Ἀπόστολον Πέτρον (Α’ Πέτρ. β’ 23).
«Οἱ δέ, παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτὸν κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ λέγοντες· Ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν, σῶσον σεαυτὸν εἰ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ Σταυροῦ» (Ματθ. κζ’ 39-40).
Ἴδετε κακουργίαν ψυχῆς! Δὲν ἠρκοῦντο οἱ παράνομοι Ἰουδαῖοι, ὅτι τὸν δίκαιον ἀδίκως ἐβασάνισαν καὶ ἀδίκως ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ ἐκρέμασαν! Δὲν ἠρκοῦντο εἰς τὸ ὅτι μὲ τοσαύτας πληγὰς τὸν εὐεργέτην των ἐθανάτωναν! Δὲν ᾐσχύνοντο κἂν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸν τόπον τοῦ φρικτοῦ των ἐγκλήματος, ἀλλὰ καὶ χαίροντες διὰ τὰ παθήματα Αὐτοῦ διήρχοντο πρὸ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ ὠνείδιζον Αὐτὸν κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ ἐβλασφήμουν λέγοντες· «Σύ, ὅστις εἶπες ὅτι θὰ χαλάσῃς τὸν Ναὸν καὶ εἰς τρεῖς ἡμέρας θὰ τὸν κτίσῃς, λύτρωσον τὸν ἑαυτόν σου καὶ κατάβα ἀπὸ τοῦ Σταυροῦ». Αὐτὸ προβλέπων ὁ Προφήτης Δαβίδ, ἔλεγεν ἐν τῷ εἰκοστῷ πρώτῳ Ψαλμῷ. «Πάντες οἱ θεωροῦντές με ἐξεμυκτήρισάν με, ἐλάλησαν ἐν χείλεσιν, ἐκίνησαν κεφαλήν» (Ψαλμ. κα’ 8). Καὶ πάλιν ἐν τῷ ἑκατοστῷ ὀγδόῳ Ψαλμῷ· «Κἀγὼ ἐγενήθην ὄνειδος αὐτοῖς· εἴδοσάν με, ἐσάλευσαν κεφαλὰς αὐτῶν» (Ψαλμ. ρη’ 25). Ὄντως ὁ διάβολος ἐλάλει ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν, διότι ἐμόχθει νὰ ἐμποδίσῃ τὴν διὰ τοῦ Σταυροῦ οἰκονομίαν. Διὰ τοῦτο λαλεῖ ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν. «Κατάβηθι ἀπὸ τοῦ Σταυροῦ, ἵνα μὴ δηλονότι ἀποθάνῃς καὶ ἔλθῃς κάτω εἰς τὸν ᾅδην καὶ καταργήσας τὴν δύναμίν μου ἐλευθερώσῃς τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων, τὰς ὁποίας εἶχον ἀπὸ τοῦ αἰῶνος κερδισμένας».