Δεχθεὶς ὁ Ἅγιος τὸν πλοῦτον τῆς πνευματικῆς ζωῆς, μετέδιδεν ἐξ αὐτοῦ πλουσίως καὶ εἰς τὰ πνευματικὰ τέκνα, τὰς Μοναχάς, διδάσκων αὐτὰς τὰ καλὰ καὶ τὰς ἀντιμισθίας τῆς ἁγίας ταύτης ζωῆς, καὶ συνιστῶν εἰς αὐτὰς νὰ ἀποφεύγουν «ταχυτάτῳ ποδὶ» τὰς μετὰ τῶν κοσμικῶν συναναστροφὰς καὶ συνομιλίας, ὡς λίαν ἐπιβλαβεῖς καὶ φθοροποιοὺς διὰ τὰς Μοναχάς, καὶ διὰ τοῦτο, ὅταν προσήρχοντο εἰς τὴν Μονὴν ἐπισκέπται, τοὺς ἐδέχετο ἡ τυφλὴ Ἡγουμένη Ξένη μετ’ ἄλλης γεροντίσσης τῇ ἡλικίᾳ Μοναχῆς.
Ἐὰν ποτὲ ἐρχομένους ἐπισκέπτας δὲν ἀντελαμβάνοντο μακρόθεν καὶ εὕρισκον οὗτοι τὸν Ἅγιον ἔξω τῆς Μονῆς ἐργαζόμενον, ἦτο ἀδύνατον νὰ τὸν γνωρίσουν, λόγῳ τῆς εὐτελοῦς ἐνδυμασίας του, καὶ ἐξίσταντο σφόδρα, ὅταν ἀργότερον, ζητοῦντες νὰ τὸν ἴδωσιν, ἀνεγνώριζον ὅτι ὁ ζητούμενος ἦτο ἐκεῖνος ὁ εὐτελὴς ἐργάτης, ἐνδεδυμένος ἤδη τὰ ράσα του. Ὁ σωτήριος τοῦ Ἁγίου λόγος ἦτο καὶ αὐστηρὸς ὅπου ἔδει, καὶ ἐπιεικὴς ὅπου θὰ ἔπρεπε νὰ συγκαταβαίνῃ ταῖς ἀνθρωπίναις ἀδυναμίαις, ἡ δὲ ἱερὰ αὐτοῦ Μονὴ πραγματικὸν φυτώριον ἀρετῆς καὶ νοητὸς πυρσὸς καὶ φάρος διὰ τοὺς ποικίλως κινδυνεύοντας καὶ πικρῶς θαλαττεύοντας ἐν τῷ πελάγει τοῦ παρόντος βίου.
Ἡ θαυμαστῶς χαριτώσασα τὸν Ἅγιον Χάρις τοῦ Θεοῦ ἔδωκεν εἰς αὐτόν, ὡς καὶ προείπομεν, τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας, καὶ περιγράφομεν τινὰ ἐκ τῶν θαυμάτων, ἅτινα ἐτέλεσε ζῶν: Γυνή τις πάσχουσα ἐκ σφοδρᾶς κεφαλαλγίας καὶ μὴ δυνηθεῖσα νὰ θεραπευθῇ ὑπὸ τῶν ἰατρῶν, προσῆλθεν εἰς τὸν Ἅγιον, ὅστις προσευχηθεὶς ἐθεράπευσεν αὐτήν. Ἐκ Λαμίας προσῆλθέ τις εἰς τὸν Ἅγιον πάσχων χρονίως ἐκ σεληνιασμοῦ, πρὸς ὃν ἀναγνώσας ὁ Ὅσιος εὐχάς τινας ἐκ τῶν ἐξορκισμῶν, ἐθεραπεύθη εὐθὺς ὁ ἄνθρωπος καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ ὑγιής, δοξάζων τὸν Κύριον. Ἀνομβρία δεινὴ ἐμάστιζέ ποτε τὴν Αἴγιναν, ἀπειλοῦσα καταστροφήν, καὶ τότε οἱ κάτοικοι προσῆλθον εἰς τὸν Ἅγιον, παρακαλοῦντες νὰ προσευχηθῇ πρὸς κατάπαυσιν τοῦ δεινοῦ. Ὁ Ἅγιος δεχθεὶς τὴν αἴτησιν τῶν εὐσεβῶν Αἰγινητῶν ἀνῆλθε μετὰ τῶν μοναζουσῶν εἰς τὴν Ἐπισκοπικὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Ἁγίου Διονυσίου διὰ νὰ ἱερουργήσῃ καὶ νὰ παρακαλέσουν ὁμοῦ τὸν Κύριον ὅπως λυπηθῇ τὴν πάσχουσαν νῆσον καὶ ἐξαποστείλῃ τὴν ἐξ ὕψους εὐλογίαν του· δὲν εἶχεν εἰσέτι τελειώσει ἡ θεία Λειτουργία, καὶ ἐπακούσας ὁ Θεὸς τῆς δεήσεως τοῦ δούλου αὐτοῦ ἔστειλεν ἄφθονον βροχὴν εἰς τὴν διψῶσαν νῆσον, ἥτις βροχὴ διήρκεσεν ἕως τὸ ἑσπέρας.