Ὅσον ὅμως ἐπλησίαζε τὸ φαινόμενον, τόσον καὶ ἐγνωρίζετο, ὅτι δὲν ἦτο λέμβος, ἀλλὰ κιβώτιον, τὸ ὁποῖον πλέον εἰς τὴν θάλασσαν οὔτε ἐπάνω ἀνέβαινεν εἰς τὰ ὑψώματα τῶν κυμάτων, οὔτε πάλιν ἔπιπτε πρὸς τὰ κάτω, ἀλλὰ μὲ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ἔβαινεν εἰς εὐθεῖαν γραμμὴν καὶ ἔτρεχε ταχύτατα. Ἦτο δὲ τὸ περιαστράπτον αὐτὸ φῶς ἄμετρον καὶ πλουσιώτατον καὶ ἐφαίνετο ὡς ἄλλος ἥλιος. Ἀλλὰ καὶ οἱ φαινόμενοι ἐκεῖνοι ἄνδρες εἶχον σημεῖα καὶ σύμβολα θείας τινὸς καὶ παραδόξου δυνάμεως, συνώδευον δὲ τὴν σορὸν μὲ πολλὴν εὐλάβειαν. Ταῦτα βλέποντες, ἐξίσταντο ἅπαντες.
Ἀφοῦ λοιπὸν ἡ ἱερὰ λάρναξ ἔφθασεν εἰς τὸν αἰγιαλόν, οἱ δύο ἐκεῖνοι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἦσαν Ἅγιοι Ἄγγελοι, ἐπλησίασαν τὸν Πατριάρχην καὶ τοῦ εἶπον εἰς ποῖον μέρος νὰ διαφυλάξῃ τὴν λάρνακα ἕως καιρὸν διὰ τὴν τοῦ βασιλέως θρασύτητα καὶ πῶς νὰ τιμήσωσιν ὕστερον τὰ ἅγια Λείψανα. Ταῦτα εἰπόντες οἱ Ἄγγελοι ἐγένοντο ἀφανεῖς. Ὁ δὲ Ἀρχιερεὺς καὶ ὅλοι οἱ συμπαρευρεθέντες, ἀφοῦ εἶδον πῶς ἡ σιδηρᾶ αὕτη λάρναξ ἔπλεεν ὡς φύλλον δένδρου, ἐθαύμασαν καὶ προσκυνήσαντες εὐλαβῶς ἠσπάζοντο τὰ ἅγια Λείψανα· κατόπιν τὰ ἐφύλαξαν εἰς Ναόν τινα ἀπόκρυφον, καθὼς προσετάχθησαν. Ὁ δὲ Μαξιμῖνος, εὑρισκόμενος τότε εἰς τὴν Ταρσὸν τῆς Κιλικίας [4], ἐπληγώθη ἀπὸ ὀργὴν θεήλατον καὶ ἐχύθησαν οἱ ὀφθαλμοί του, δερόμενος ὑπὸ θείων Ἀγγέλων, τοὺς ὁποίους αὐτὸς μόνον ἔβλεπε, καθὼς ὁ ἴδιος ὡμολόγησεν εἰς τοὺς παρευρισκομένους, εἰπών, ὅτι Ἄγγελος τὸν ἐφόνευε· τοῦτο δὲ τὸ ἔκαμεν ἐξ ἀνάγκης βιαζόμενος βεβαίως ὑπὸ τοῦ Ἀγγέλου διὰ νὰ μὴ μείνῃ τὸ θαῦμα ἀπόρρητον, ἀλλὰ νὰ γνωσθῇ ἡ ἀλήθεια καὶ ὅτι ἡ θεία δίκη κολάζει τοὺς πονηρούς. Μαθὼν δὲ ὁ Ἀρχιερεὺς τὸν θάνατον τοῦ δυσσεβοῦς βασιλέως, ἀπῆλθε σπουδαίως καὶ ἔλαβε τὰ ἅγια Λείψανα τῶν Μαρτύρων ἀπὸ τὸν τόπον εἰς τὸν ὁποῖον τὰ εἶχε κεκρυμμένα καὶ ἐνεταφίασεν αὐτὰ μεγαλοπρεπῶς εἰς τὸ τεῖχος τῆς Ἀκροπόλεως [5], διὰ νὰ ὑπάρχωσιν ἐκεῖ οἱ Ἅγιοι φύλακες μὲν τῆς Πόλεως, σωτῆρες δὲ τῶν πλεόντων καὶ παραμυθία ἀψευδὴς τῶν κατατρυχομένων ἀπὸ συμφορὰς καὶ νόσους παντοίας, εἰς δόξαν τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. ᾯ πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ ζωοποιῷ καὶ τελεταρχικῷ Πνεύματι, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.