Ὁ δὲ ἄρχων εἶπεν εἰς τὸν Παῦλον· «Εἰπέ μας ποῖος εἶσαι καὶ ποία εἶναι ἡ διδασκαλία σου;». Ὁ δὲ ἀπεκρίθη· «Ὁ ἀληθὴς καὶ ζωοποιὸς Θεός, ὅστις ποθεῖ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων, μὲ ἀπέστειλε, νὰ κηρύττω τὸν Υἱὸν αὑτοῦ Ἰησοῦν Χριστόν, ὅστις ἔπαθε διὰ τὴν ἀγάπην ἡμῶν, καὶ μᾶς παρήγγειλε νὰ ἀπέχωμεν ἀπὸ ὅλα τὰ πονηρὰ ἔργα, καὶ νὰ διάγωμεν ἐν παρθενίᾳ, σωφροσύνῃ τε καὶ ἀγάπῃ πρὸς ἀλλήλους. Λοιπόν, ὦ ἀνθύπατε, τί ἄδικον κάμνω νὰ κηρύττω ὅσα ὁ Κύριος καὶ ὁ Θεὸς μὲ ἐπρόσταξε;». Τότε ὁ ἡγεμὼν διώρισε νὰ τὸν βάλουν εἰς τὴν φυλακὴν δεδεμένον ἐπί τινας ἡμέρας καὶ νὰ τὸν κρίνῃ ἔπειτα.
Ταῦτα μαθοῦσα ἡ Θέκλα ἐξήφθη ἀπὸ θεῖον ἔρωτα, καὶ ἀπεφάσισε νὰ μαρτυρήσῃ διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ. Λαβοῦσα ὅθεν τὰ χρυσᾶ στολίδια καὶ τοὺς μαργαρίτας αὐτῆς, ἀπῆλθεν ἐν ὥρᾳ μεσονυκτίοι εἰς τὴν φυλακήν, καὶ τὰ ἔδωσε τοῦ δεσμοφύλακος δῶρον, διὰ νὰ τὴν ἀφήσῃ νὰ ἴδη τὸν Παῦλον· ὅθεν ἀφῆκεν αὐτήν, καὶ εἰσελθοῦσα εἰς τὴν φυλακὴν κατεφίλει τὰ δεσμὰ τοῦ Παύλου μὲ πολλὴν ταπείνωσιν καὶ εὐλάβειαν, δεομένη τούτου καὶ ἱκετεύουσα νὰ τὴν διδάξῃ ἐπιμελῶς καὶ νὰ τὴν ὁδηγήσῃ πρὸς τὴν εὐσέβειαν. Ὁ δὲ θεῖος Ἀπόστολος ἔχων ὅλως τὴν πίστιν εἰς τὸν Θεόν, ἐλάλει περὶ τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας αὐτοῦ ὑψηλὰ νοήματα, καὶ περὶ καταφρονήσεως κόσμου, παρακινῶν αὐτὴν πρὸς σωφροσύνην καὶ παρθενίαν σαρκὸς καὶ πνεύματος. Ἡ δὲ ἠκροάζετο μὲ τόσον πόθον, ὥστε τῆς ἐφαίνετο ὁ Ἀπόστολος ὥσπερ νὰ ἦτο αὐτὸς ὁ Κύριος, καὶ τὰ λόγια του ἐδέχετο εἰς τὴν καρδίαν, καὶ τὰ εἶχε γλυκύτερα τῆς ἀμβροσίας καὶ τοῦ νέκταρος. Τὸ πρωΐ, ὅταν εἶδον οἱ συγγενεῖς αὐτῆς, ὅτι ἔλειπεν ἀπὸ τὴν οἰκίαν, ἔδραμον ὅλοι καὶ τὴν ἐζήτουν εἰς ὅλην τὴν πόλιν, νομίζοντες ὅτι ἔφυγε μὲ κακὸν σκοπὸν καὶ ἀγάπην ἔρωτος.
Ὁ δὲ Θάμυρις, ἐρευνῶν εἰς τόπους διαφόρους, ἔμαθε τέλος παρά τινος δούλου του, ὅτι ἦτο εἰς τὴν φυλακὴν μὲ τὸν ξένον δέσμιον. Ὅθεν ἀπελθὼν καὶ εὑρὼν αὐτὴν καθεζομένην παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Παύλου μὲ δεσμὰ πόθου συνδεδεμένην, ἐθυμώθη, καὶ λαβὼν ὄχλον ἱκανόν, ἀπῆλθεν εἰς τὸν ἀνθύπατον καὶ ἀνήγγειλε ταῦτα. Ὁ δὲ ἐκέλευσε καὶ ἔφεραν τὸν Ἀπόστολον. Ἡ δὲ Μάρτυς τοῦ Χριστοῦ ἔμεινεν εἰς τὴν φυλακὴν καὶ ἐκάθητο εἰς τὸν τόπον τοῦ Παύλου διὰ εὐλάβειαν. Εἰς ὀλίγην ὥραν παρουσίασαν καὶ αὐτὴν εἰς τὸ κριτήριον, καὶ ἐβόησεν ὄχλος πολὺς πρὸς τὸν ἄρχοντα· «Φόνευσον τὸν μάγον αὐτὸν καὶ γόητα!».