Τότε ἐκείνη ἔσβυσε μὲν εὐθὺς τὴν φλόγα, ἐσάλευσε δὲ τὴν Ἁγίαν ὀλίγον, ἥτις κατεβίβασε τὰς χεῖρας λέγουσα· «Διατί μοῦ ἐπροξένησες τόσον κακόν, τέκνον μου, καὶ τοιούτων ἀγαθῶν μὲ ὑστέρησας; Δὲν πρέπει νὰ φρονῶμεν τὰ τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ τὰ τοῦ Θεοῦ. Ἕως τὴν ὥραν ταύτην ἐπαραστέκετο ἔμπροσθέν μου Ἅγιος Ἄγγελος, ὅστις μοῦ ἔπλεκεν ἕνα στέφανον ἀπὸ διάφορα ἄνθη, τοσοῦτον εὐωδέστατα καὶ θαυμάσια, ὅπου τοιαῦτα ποτὲ δὲν ἐφάνησαν· ὅταν δὲ ἥπλωνε τὸ χέρι του νὰ βάλῃ εἰς τὴν κεφαλήν μου τὸν πολύτιμον ἐκεῖνον καὶ ὡραιότατον στέφανον, ἦλθες σὺ καὶ μοῦ ἐπεμελήθης ἐξ εὐγνωμοσύνης τῆς ἀγνωμοσύνης χείρονος· ὅθεν βλέπων σε ὁ Ἄγγελος ἔφυγε, καὶ μοῦ ἔδωκες λύπην καὶ ζημίαν ἀνείκαστον». Ἡ δὲ ταῦτα ἀκούσασα ἔκλαυσεν. Ἔπειτα, καθὼς ἀνέσπα τὰ τεμάχια τῶν ράσων, ἅτινα ἦσαν μισοκαυμένα καὶ κολλημένα εἰς τὴν σάρκα της, ἐξήρχετο τόση εὐωδία, ὥστε ὑπερέβαλλεν ὅλα τὰ μύρα καὶ πολύτιμα ἀρώματα, ἡ ὁποία εὐωδία ἐπλήρωσεν ὅλον τὸ Μοναστήριον καὶ τὴν ἠσθάνοντο ὅλαι ἡμέρας πολλὰς εἰς τὴν ὄσφρησιν αὐτῶν θαυμάζουσαι. Ἐπειδὴ δὲ δὲν εἶχεν ἡ Ὁσία ἱμάτιον δεύτερον, τῆς ἔφερεν ἄλλο ἡ μαθήτρια καὶ τὴν ἐνέδυσε, μετ’ ὀλίγας δὲ ἡμέρας ὁ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἰατρὸς ἰάτρευσε τὰ κεκαυμένα μέλη της, αὐξάνων καὶ τὸ χάρισμα τῆς προφητείας.
Ἐρχόμενος δὲ ποτὲ πρὸς αὐτὴν εἷς εὐνοῦχος τῆς ἀδελφῆς της, ἥτις ἦτο γυνὴ τοῦ Καίσαρος Βάρδα, τὸν προσεκάλεσε κρυφίως ἡ Ἁγία καὶ τοῦ λέγει· «Εἰπὲ τῆς ἀδελφῆς μου, Κύριλλε (οὕτως ἐκαλεῖτο ὁ εὐνοῦχος), νὰ ἑτοιμάσῃ τὰ πράγματά της, ὅτι εἰς ὀλίγας ἡμέρας ἀποθνήσκει ὁ ἄνδρας της ἀπὸ ἐπιβουλὴν τοῦ βασιλέως Μιχαήλ. Μετ’ ὀλίγον δὲ καὶ αὐτὸς ὁ βασιλεὺς δικαίως θέλει ἐπιβουλευθῆ ἀπὸ ἄλλους διὰ τὰς ἀνοσίας πράξεις του καὶ θὰ χάσῃ τὴν ζωήν του καὶ τὸ βασίλειον. Φυλάττεσθε δὲ νὰ μὴ ὁμολογήσετε τινὸς ταῦτα· μήτε τις ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς μας νὰ τολμήσῃ νὰ ἐναντιωθῇ τοῦ βασιλέως, ὅστις μέλλει νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸν θρόνον οὔτε ποσῶς νὰ τὸν ἐμποδίσῃ, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι καὶ φόνων αἴτιος, ἀλλ’ ὁ Θεὸς ὡς θεοσεβῆ τὸν ἐπροτίμησε καὶ ηὐδόκησεν εἰς αὐτόν. Ὅθεν δὲν θέλει ὠφελήσει ἐχθρὸς εἰς τὸν ἑαυτόν του». Ταῦτα ἡ ἀδελφὴ τῆς Ὁσίας ἀκούσασα, ἐνικήθη ἀπὸ τὴν ἀγάπην τοῦ ἀνδρὸς καὶ τοῦ τὰ ἐφανέρωσεν.