Ἐπειδὴ ὅμως καὶ αὐτοὶ οἱ μακάριοι ἦσαν ἄνθρωποι καὶ ἔπρεπε νὰ πληρώσωσι το κοινὸν χρέος, ἀπῆλθον πρὸς Κύριον ὅταν ἐπέστη δι’ ἕνα ἕκαστον ἐξ αὐτῶν ἡ προσδιωρισμένη ὥρα, ἀφοῦ πρωτίστως ἐστόλισαν τὴν ψυχήν των μὲ τοὺς ἀμαράντους στεφάνους τῆς εὐσεβοῦς Πίστεως καὶ τῶν καλῶν ἔργων. Καὶ ἡ μὲν μακαρία βασίλισσα Πουλχερία ἀπῆλθε πρὸς Κύριον δύο ἔτη μετὰ τὴν ἐν Χαλκηδόνι Σύνοδον ἤτοι ἐν ἔτει υνγ’ (453), ὁ δὲ ἀοίδιμος βασιλεὺς Μαρκιανὸς ἔζησεν ὀλίγον περισσότερον, τὴν αὐτὴν εὐσεβῆ πολιτείαν μετερχόμενος, κοιμηθεὶς ἐν ἔτει υνζ’ (457). Ἀμφότεροι δὲ ἀπολαμβάνουσι νῦν ἐν οὐρανοῖς τοὺς ἀγλαοὺς καρποὺς τῶν εὐσεβῶν ἔργων των συμβασιλεύοντες εἰς τὴν οὐράνιον Βασιλείαν μετὰ τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Καὶ τῆς μὲν μακαρίας Πουλχερίας ἑορτάζεται καὶ ἰδιαιτέρως ἡ μνήμη κατὰ τὴν ι’ (10ην) Σεπτεμβρίου, σήμερον δὲ ἐπιτελεῖται ἡ μνήμη ἀμφοτέρων τῶν εὐσεβῶν βασιλέων Μαρκιανοῦ καὶ Πουλχερίας εἰς δόξαν τοῦ ἀθανάτου Βασιλέως Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. ᾯ πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ Παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ αὐτοῦ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.