© 2026 Ἐκδόσεις Συναξαριστὴς
Created by Attenzo

Τῇ ἁγίᾳ Μεγάλῃ Παρασκευῇ, τὰ ΑΓΙΑ σωτήρια καὶ φρικτὰ ΠΑΘΗ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ἐπιτελοῦμεν, πρὸ πάντων τὸν Σταυρὸν καὶ τὸν θάνατον, ἃ δι’ ἡμᾶς ἑκὼν κατεδέξατο· καὶ τοῦ συσταυρωθέντος εὐγνώμονος λῃστοῦ τὴν σωτήριον ὁμολογίαν.

Λέγεται δὲ ὅτι τὸ κρανίον τοῦ Ἀδὰμ ἔκειτο ἐκεῖ, ὅπου καὶ ὁ Χριστός, ἡ κεφαλὴ τῶν ἁπάντων, ἐσταυρώθη καὶ ἐβαπτίσθη μὲ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπ’ Αὐτοῦ ἔτρεξε. Κρανίου δὲ τόπος λέγεται, διότι κατὰ τὸν κατακλυσμὸν ἡ γῆ μαζὶ μὲ ἄλλα ἐξέβαλεν ἔξω καὶ τὸ κρανίον τοῦ Ἀδάμ, τὸ ὁποῖον περιεφέρετο μόνον, βλεπόμενον ὡς σημεῖον φοβερόν. Αὐτὸ ὁ Σολομών, ἐκ σεβασμοῦ πρὸς τὸν Προπάτορα κατεκάλυψε μὲ πολλοὺς λίθους· διὸ καὶ ὁ τόπος ἀπὸ τότε ὠνομάσθη Λιθόστρωτος. Λέγουν ἀκόμη τῶν Ἁγίων οἱ ἔγκριτοι, ὅτι ὑπάρχει παράδοσις, ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ Ἀδὰμ ἐκεῖσε, ὑπὸ Ἀγγέλου, ἐτάφη. Ὅπου λοιπὸν τὸ πτῶμα, ἐκεῖ καὶ ὁ ἀετὸς ἐπέστη Χριστός, ὁ αἰώνιος Βασιλεύς, ὁ νέος Ἀδάμ, τὸν παλαιὸν καὶ διὰ ξύλου πεσόντα ξύλῳ ἰώμενος.

   

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ