Ἔτερος Λόγος Πανηγυρικὸς εἰς τὴν ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ τοῦ ΧΡΙΣΤΟΥ, τοῦ αὐτοῦ Μακαρίου τοῦ Σκορδίλη, ἐλαφρῶς διεσκευασμένος κατὰ τὴν φράσιν.

Λοιπὸν τώρα εἰς τὴν Ἀνάστασίν μου, δεῦτε καὶ ἀπολαύσετε τὴν Βασιλείαν μου, δεῦτε καὶ κρούετε τὰς κιθάρας, τὰ τύμπανα, τὰ σήμαντρα καὶ ὅλα τὰ μελῳδικὰ ὄργανα, σύμβολα τῆς χαρᾶς καὶ τῆς ἐλευθερίας σας, ψάλλοντες χαρμοσύνως καὶ λέγοντες· «Ἀνέστη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν, λύσας θανάτου τὰ δεσμά· εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην, αἰνεῖτε Οὐρανοὶ Θεοῦ τὴν δόξαν». Δεῦτε, δεῦτε καὶ ἀγαλλιασθῆτε, δεῦτε καὶ ἐντρυφήσατε· ἰδοὺ ὅτι σᾶς χαρίζω καὶ τὸ ἰδικόν μου Σῶμα εἰς τὴν ἁγίαν Κοινωνίαν, σημεῖον τῆς μεγάλης μου φιλανθρωπίας· ἰδοὺ ὅτι σᾶς χαρίζω προσέτι διὰ τὴν σημερινὴν χαρὰν τῆς λαμπροφόρου μου Ἀναστάσεως καὶ ἑκάστην Κυριακὴν ὅλου τοῦ χρόνου, διὰ νὰ ἑορτάζετε καὶ νὰ πανηγυρίζετε εἰς αὐτὰς τὴν Ἀνάστασίν μου, μέχρι τῆς τελευταίας Κυριακῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνιστάμενοι ἀπὸ τοὺς τάφους, νὰ συμβασιλεύσετε μετ’ ἐμοῦ ἐν τῇ Βασιλείᾳ μου, ψάλλοντες καὶ εὐφραινόμενοι· «Ἀνέστη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν, λύσας θανάτου τὰ δεσμά· εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην, αἰνεῖτε Οὐρανοὶ Θεοῦ τὴν δόξαν».

Δεσπότης μέγας ἀληθῶς, φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων, ἐφάνη ὁ Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς, τὴν ὥραν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν βλέπει εἰς τὸ μέσον τῆς ὁδοῦ τὸν ἐχθρόν του Δαρεῖον, κάτω κείμενον, χαμαὶ ἐρριμμένον, πεπληγωμένον, ἀτιμασμένον, ἄδοξον, ὀλίγον πνέοντα καὶ δεόμενον βοηθείας· ηὐσπλαγχνίσθη, ἠλέησεν ὁ φιλάνθρωπος βασιλεὺς τὸν ἐχθρόν του. Δὲν ἐνεθυμήθη τὴν μάχην, τὴν ἔχθραν, τὴν ἐπιβουλήν, τὰ μεγάλα κακά, τὰ ὁποῖα τοῦ ἔκαμεν, ἀλλ’ εὐθύς, ὡς φύσει ἀγαθὸς καὶ ἐλεήμων, καταβὰς ἀπὸ τὴν βασιλικὴν ἅμαξαν τὸν σκεπάζει μὲ τὴν ἰδίαν του χλαμύδα καὶ ὁδεύων πεζῇ τὸν ἐγείρει μόνος του μὲ τὸ ξυλοκρέβατον ἐπάνω εἰς τοὺς ὤμους του ἡμιθανῆ. Δεσπότης μέγας, ἀσύγκριτος, φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων ὁ οὐράνιος Βασιλεύς, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ὁποῖος βλέπων εἰς τὸ μέσον τῆς κολάσεως ἡμᾶς τοὺς ἐχθρούς Του, τοὺς παραβάτας τοῦ νόμου Του, κάτω κειμένους, χαμαὶ ἐρριμμένους, ἀπὸ τὸν οὐρανὸν εἰς τὴν γῆν, ἀπὸ τὴν ζωὴν εἰς τὸν θάνατον, ἀπὸ τὸν Παράδεισον εἰς τὸν ᾍδην, πεπληγωμένους, ἀτιμασμένους, ἀδόξους, ὀλίγον πνέοντας καὶ δεομένους τῆς θείας Του βοηθείας, ηὐσπλαγχνίσθη, ἠλέησεν, ὡς φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων Θεός, ἡμᾶς τοὺς εχθρούς Του.