Τὴν ἄλλην ἡμέραν τῆς ἦλθον πάλιν οἱ λογισμοὶ δυνατώτεροι καὶ δεινῶς τὴν ἐτάραξαν· τόσον δὲ τὴν ἐπολέμησεν ὁ πολέμιος, ὥστε τὴν ἔφερεν εἰς ἀμηχανίαν ἀνείκαστον. Ὅθεν πίπτουσα κατὰ γῆς προσηύχετο μετὰ δακρύων πρὸς τὸν Κύριον, ἐπικαλουμένη τὴν παντοδύναμον Θεοτόκον εἰς βοήθειαν, ὡς καὶ τοὺς Ἀρχαγγέλους Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ, εἰς τὸ ὄνομα τῶν ὁποῖον ἐτιμᾶτο ὁ Ναὸς τῆς Μονῆς. Ὄχι δὲ μόνον τούτους, ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς Ἁγίους ἐπεκαλεῖτο, ἵνα τὴν λυτρώσουν ἀπὸ τὰς δαιμονικὰς ἐπιβουλὰς καὶ τὰς ἀκαθάρτους προσβολάς, ηὔχετο δὲ πρὸς Θεὸν ταῦτα λέγουσα· «Παναγία Τριὰς Παντοδύναμε, τῇ μεσιτείᾳ τῆς Θεοτόκου καὶ τῇ πρεσβείᾳ τῶν Ἀρχιστρατήγων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ, καὶ πασῶν τῶν οὐρανίων δυνάμεων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, βοήθησον τὴν δούλην σου, λύτρωσαί με ἀπὸ τὴν ἐπιβουλὴν τοῦ δαίμονος».
Οὕτως ἡ μακαρία Εἰρήνη ηὔχετο πολλὰ νυχθήμερα μὲ θερμότατα δάκρυα, ἕως οὗ ἦλθεν ἄνωθεν θεία ἔλλαμψις, ἥτις ἐπισκιάσασα τὴν ψυχὴν αὐτῆς ἐδίωξε τοὺς πονηροὺς λογισμούς, μείνασα δὲ τοῦ λοιποῦ ἀνενόχλητος ἠγωνίζετο περισσότερον καὶ ἐδούλευεν εἰς τὸν Θεὸν προθυμότατα. Βλέπων δὲ ὁ Κύριος τὸν πολὺν πόθον της, τὴν ἀντήμειψε μὲ χαρίσματα πλούσια καὶ ἔγινε καθολικὰ σκεῦος ἐκλογῆς, ὡς ὁ μέγας Παῦλος, καὶ ἀγγεῖον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἔχουσα εἰς τὴν ψυχὴν αὐτῆς τὸν Χριστὸν ζῶντα καὶ μένοντα δὲν ἔζη δὲ πλέον κατὰ σάρκα, ἀλλὰ εἰς τὸν Χριστὸν ἐν πνεύματι, καὶ ὁ Χριστὸς εἰς αὐτὴν κατὰ τὸν Ἀπόστολον· ἔγινε δὲ ὅλη πεφωτισμένη, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν φωτιστική, καὶ ὡδήγησε πολλὰς ψυχὰς πρὸς τὸ φῶς τῆς ἀληθείας, προσάγουσα ὡς στάμνος Θεοῦ τοὺς ἀναξίους πρὸς Κύριον. Εἰς ὅλους δὲ τοὺς ἄρχοντας τῆς συγκλήτου καὶ ἐξόχως εἰς τὰς γυναῖκας καὶ παρθένους ἔγινε περιβόητος· ἔτρεχαν δὲ εἰς αὐτὴν καθ’ ἑκάστην ἀμέτρητοι, τὰς ὁποίας ἐδίδασκε μὲ τόσην σύνεσιν καὶ γλυκύτητα, ὥστε ἠρνήθησαν πολλαὶ τὸν κόσμον καὶ ἐκουρεύθησαν εἰς ἐκεῖνο τὸ ἅγιον Μοναστήριον. Ἀλλὰ καὶ οἱ δαίμονες δὲν ἐτόλμησαν πλέον νὰ πλησιάσωσιν, ἀλλ’ ἔφευγον ἀπὸ ταύτης ὡς ὑπὸ πυρὸς διωκόμενοι.
Τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἡ Καθηγουμένη ἠσθένησε, συνήχθησαν δὲ ὅλαι εἰς τὸ κελλίον της κλαίουσαι, διότι ἐγνώρισαν ὅτι ἦλθε τὸ τέλος της· ἐπειδὴ δὲ ἦτο ἐνάρετος, ἐλυποῦντο τὴν ταύτης ὑστέρησιν. Ἀλλὰ πλέον ἀπὸ τὰς ἄλλας ἔκλαιεν ἡ ταπεινόφρων Εἰρήνη καὶ ἐπωδύρετο· ἁπλῶς δὲ εἰπεῖν ὅλαι ἐθρήνουν ἀπαρηγόρητα.