Τότε πάλιν ἄλλος ἄρχων, ὠμότερος τοῦ Κλαυδίου καὶ τῶν θηρίων θηριωδέστερος, τὴν κλῆσιν Εὐσέβιος, ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν ἔπαρχον ἐξουσίαν νὰ τὴν παιδεύσῃ καθὼς αὐτὸς ἐγνώριζεν. Ἀφοῦ λοιπὸν ἔλαβεν εἰς τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ τὴν Ἁγίαν ὁ ἐναγὴς καὶ ἀσεβέστατος Εὐσέβιος, προσέταξε χαλκέα τινὰ καὶ τοῦ ἔκαμε καρφία σιδηρᾶ ὀξύτατα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἄλλα μὲν ἐκάρφωσεν εἰς τὴν κεφαλήν της καὶ εἰς τὸ πρόσωπον καὶ ἔφθασαν εἰς τὸν μυελόν, ἕτερα δὲ εἰς τὸ στῆθος καὶ τοὺς πόδας καὶ εἰς ἄλλα μέρη τοῦ σώματος. Ἡ δὲ Ἁγία ὑπέμεινε μεγαλοψύχως καὶ ταύτην τὴν δεινὴν βάσανον μὲ καρτερίαν θαυμασίαν καὶ προσηύχετο εἰς τὸν Θεὸν ταῦτα λέγουσα· «Δέσποτά μου Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, εὐχαριστῶ σοι, ὅπου μὲ ἐνεδυνάμωσες καὶ ἠξίωσες νὰ ὑπομείνω τοιαῦτα πάθη διὰ τὸ ὄνομά σου. Δέομαι καὶ ἱκετεύω τὴν Βασιλείαν σου, νὰ μὲ ἀξιώσῃς νὰ φθάσω εἰς τὸ στάδιον τοῦ εὐδίου λιμένος σου· ἔτι δὲ παρακαλῶ τὴν ἀγαθότητά σου, νὰ φωτίσῃς τὸν ἔπαρχον νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν εὐσέβειαν διὰ νὰ γνωρίσουν ἅπαντες, ὅτι σὺ εἶσαι μόνος Θεὸς ἀληθὴς καὶ Πανάγαθος καὶ σοὶ πρέπει δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν». Ταῦτα μὲν ηὔχετο ἡ Ἁγία, ὁ δὲ ἐλεήμων Θεός, βλέπων τὴν ἀγαθὴν αὐτῆς προαίρεσιν, ὅτι ἐδέετο δι’ ἐκείνους ὅπου τὴν ἔθλιβον, κατὰ τὸ θεῖον αὐτοῦ καὶ σωτήριον πρόσταγμα· «Προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καὶ διωκόντων ὑμᾶς…» (Ματθ. ε’ 44), ἐπήκουσε τῆς δεήσεως αὐτῆς καὶ ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ὁ ἔπαρχος, ὅθεν ὁ πρῴην λύκος ἔγινεν ἀρνίον ἄκακον, καθὼς κατωτέρω φαίνεται.
Ὅταν εἶδεν ὁ δυσσεβὴς Εὐσέβιος, ὅτι δὲν ἠδυνήθη νὰ νικήσῃ μίαν ἁπαλὴν κόρην μὲ τοιαύτην φρικτὴν καὶ φοβερὰν βάσανον, ἔφερεν ἓν τηγάνιον ἀρκετὰ μεγάλον, τὸ ὁποῖον ἐγέμισε μὲ πίσσαν, θειάφιον καὶ ρητίνην καὶ βάζει μέσα τὴν Ἁγίαν ὁμοῦ μὲ τὸν Εὐϊλάσιον, ἀνάψας κάτωθεν αὐτοῦ μεγάλην πυράν· οἱ δὲ Ἅγιοι Μάρτυρες ἱστάμενοι εἰς τὸ τηγάνιον, ἔχαιρον ψάλλοντες, ὡς ἄλλοι παῖδες καὶ δὲν ᾐσθάνοντο ποσῶς τοῦ πυρὸς τὴν σφοδρότητα. Τότε δὴ τότε, βλέπων ὁ ἔπαρχος Μάξιμος τοιοῦτον θαυμάσιον, κατενύχθη ἡ καρδία του ἀπὸ θείαν νεῦσιν καὶ βούλησιν καὶ πιστεύσας εἰς τὸν Χριστὸν ἔδραμε πρὸς τοὺς Ἁγίους, τοιαῦτα εὐχόμενος· «Ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος, ὁ οἰκτίρμων καὶ πολυέλεος, πρόσδεξαι καὶ ἐμὲ τὸν ἁμαρτωλὸν καὶ ἀνάξιον καὶ συναρίθμησόν με μὲ τοὺς δύο τούτους ἱκέτας σου, νὰ ἀποπληρώσω τὸν ἀριθμὸν τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ ἐγὼ ὁ εὐτελὴς καὶ ἐλάχιστος. Ναί, Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν Δυνάμεων, δεῖξον Σου τὸ ἀμνησίκακον καὶ φιλάνθρωπον καὶ εἰς ἐμὲ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον σου,